Hedging Stratejileri Kamuoyu Desteğini Nasıl Kazanabilir?: Türkiye’nin NATO ve ŞİO ile İttifakı

Uluslararası ilişkilerde stratejik hedging, müttefik süper güçlerle bağlarını sürdürürken diğer komşu süper güçlerle de iyi ilişkiler kurmaya çalışan küçük ortak devletlerin davranışını ifade eder. Hedging, 2000’li yılların ortalarında ortaya çıkan ittifak teorisinde nispeten yeni bir kavramdır. Sonuç olarak, hangi devletlerin hedging stratejisi takip ettiği ve halkın hedging stratejilerini desteklediği koşulları inceleyen vaka çalışmaları konusunda hala net kriterler bulunmamaktadır. İkincisi ile ilgili olarak, modern demokrasiler önemli politika alanlarında kamuoyunu göz ardı edemezler ve ittifak değişiklikleri kamuoyu tarafından kısıtlanır veya en azından sonradan onay gerektirir. Bu çalışma, coğrafi konumu ve çok yönlü diplomasiyi benimseme fırsatlarının sıklığı nedeniyle “swing state” olarak da bilinen ve Şanghay İşbirliği Örgütü’nün (SCO) diyalog ortağı olan NATO üyesi Türkiye’ye odaklanmaktadır. Deneysel bir kamuoyu araştırması kullanarak, halkın SCO’ye yaklaşan bir hedging stratejisini hangi koşullarda desteklediğini araştırmaktadır. Büyük güçler arasında değil, güvenlik örgütleri arasındaki hedging stratejilerine ilişkin bu vaka çalışması, hedging stratejilerine yeni bir bakış açısı getirerek, bu alanda bir ilktir. Hedging stratejisini destekleyen üç ana hipotez vardır: (1) liderlerin politikaları, (2) üst düzey ortaklardan gelen bilgi temelli göstergeler ve (3) sistem içindeki siyasi değişim. Liderlerin politikaları hipotezi, halkın Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın SCO’ye katılmak istediğini öğrendiğinde, ŞİÖ ile ilişkilerin derinleştirilmesini destekleyeceğini varsayar. İkinci olarak, NATO’nun önemli ortağı olan Başkan Trump’ın söylemleri, halkın ŞİÖ’ye karşı tutumunu etkileyen bilgi temelli göstergeler olarak işlev görebilir. Trump, NATO üye devletlerinin yükünü artıracağını ima ederse, insanlar yük paylaşımından hoşlanmayabilir ve ŞİÖ’ye yakınlaşmayı içeren bir hedging stratejisini tercih edebilir. Ayrıca, Trump ŞİÖ’ye karşı sert bir tutum sergilerse, insanlar ŞİÖ’den uzaklaşan bir stratejiyi tercih edebilir. Son olarak, sistem içindeki siyasi değişim, insanların daha muhafazakar hale gelmesine ve mevcut ittifakları güçlendirmeyi tercih etmesine yol açabilir.